Ἑρμηνεῖες

Πλούσιος καὶ Λάζαρος

Λουκᾶς 16, 19-31

Ερμηνεία της παραβολής του Πλουσίου και του Λαζάρου (Λουκᾶς 16, 19-31) ως εικόνας της ευθύνης και της οριστικότητας των αιωνίων.

Ὁ Ἄφρων Πλούσιος

Λουκᾶς 12, 16-21

Ερμηνεία της παραβολής του Άφρονος Πλουσίου (Λουκᾶς 12, 16-21) ως εικόνας της απάτης του πλούτου και της σχέσης με τον Θεό.

Φαρισαῖος καὶ Τελώνης

Λουκᾶς 18, 9-14

Ερμηνεία της παραβολής του Φαρισαίου και του Τελώνου (Λουκᾶς 18, 9-14) ως εικόνας της ταπεινοφροσύνης και της δικαιώσεως.

Ὁ Ἄδικος Κριτής

Λουκᾶς 18, 1-8

Ερμηνεία της παραβολής της χήρας και του αδίκου κριτή (Λουκᾶς 18, 1-8) ως εικόνας της επίμονης προσευχής και της θείας δικαίωσης.

Αἱ Δέκα Παρθένοι

Ματθαῖος 25, 1-13

Ερμηνεία της παραβολής των δέκα παρθένων (Ματθαῖος 25, 1-13) ως εικόνας της εγρήγορσης και της εσωτερικής ετοιμότητας.

Ἡ Παραβολὴ τῶν Ταλάντων

Ματθαῖος 25, 14-30

Ερμηνεία της παραβολής των Ταλάντων (Ματθαῖος 25, 14-30) ως εικόνας της υπεύθυνης διαχείρισης των δωρεών του Θεού.

Ὁ Θησαυρὸς καὶ ὁ Πολύτιμος Μαργαρίτης

Ματθαῖος 13, 44-46

Ερμηνεία των διπλών παραβολών του θησαυρού και του πολυτίμου μαργαρίτου (Ματθαῖος 13, 44-46) ως εικόνων της απόλυτης προτίμησης της Βασιλείας.

Ὁ Κόκκος Σινάπεως καὶ ἡ Ζύμη

Ματθαῖος 13, 31-33

Ερμηνεία των διπλών παραβολών του κόκκου σινάπεως και της ζύμης (Ματθαῖος 13, 31-33) ως εικόνων της κρυφής δυναμικής της Βασιλείας.

Ἡ Παραβολὴ τῶν Ζιζανίων

Ματθαῖος 13, 24-30

Ερμηνεία της παραβολής των Ζιζανίων (Ματθαῖος 13, 24-30) ως εικόνας της συνύπαρξης καλού και κακού εν αναμονή της εσχατολογικής κρίσης.

Ἡ Παραβολὴ τοῦ Σπορέως

Ματθαῖος 13, 1-23

Ερμηνεία της παραβολής του Σπορέως (Ματθαῖος 13, 1-23) ως εικόνας της υποδοχής του θείου λόγου από διαφορετικά εδάφη της καρδίας.

Ἡ Παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου Υἱοῦ

Λουκᾶς 15, 11-32

Ερμηνεία της παραβολής του Ασώτου (Λουκᾶς 15, 11-32) ως εικόνας της μετανοίας και της πατρικής φιλανθρωπίας.

Ἡ Παραβολὴ τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη

Λουκᾶς 10, 25-37

Ερμηνεία της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη (Λουκᾶς 10, 25-37) ως εικόνας της θείας φιλανθρωπίας και της γνήσιας πλησιότητας.

Ἡ Κατασίγασις τῆς Θαλάσσης

Μκ 4, 35-41

Ὁ Χριστὸς ἐπιτιμᾷ τὴν τρικυμία στὴ λίμνη τῆς Γαλιλαίας καὶ ἀποκαλύπτει τὴν ἐξουσία Του πάνω στὰ στοιχεῖα τῆς κτίσεως.

Ὁ Τυφλὸς τῆς Ἱεριχοῦς

Μκ 10, 46-52

Ἡ θεραπεία τοῦ Βαρτίμαιου, τοῦ τυφλοῦ ζητιάνου τῆς Ἱεριχοῦς, καὶ ἡ φωνὴ τῆς πίστεως ποὺ διαπερνᾷ τὸν θόρυβο.

Ὁ Παράλυτος τῆς Καπερναούμ

Μκ 2, 1-12

Ἑρμηνευτικὴ προσέγγιση τοῦ θαύματος τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου ποὺ κατέβηκε ἀπὸ τὴ στέγη στὴν Καπερναούμ.

Ἡ Ἀνάστασις τοῦ Λαζάρου

Ἰωάννης 11, 1-45

Ερμηνεία της ανάστασης του Λαζάρου (Ἰωάννης 11, 1-45) ως πρόγευσης της Ανάστασης του Χριστού και αποκάλυψης της θείας φιλίας.

Ὁ Χορτασμὸς τῶν Πεντακισχιλίων

Ματθαῖος 14, 13-21

Ερμηνεία του χορτασμού των πεντακισχιλίων (Ματθαῖος 14, 13-21) ως εικόνας της θείας πρόνοιας και της Ευχαριστίας.

Ὁ Γάμος τῆς Κανᾶ

Ἰωάννης 2, 1-11

Ερμηνεία του πρώτου σημείου του Ιησού στη Κανά της Γαλιλαίας (Ἰωάννης 2, 1-11) ως φανέρωσης της δόξας Του.

Ἡ Ἀρχιερατικὴ Προσευχή

Ἰω 17

Ἡ προσευχὴ τοῦ Κυρίου πρὸ τοῦ Πάθους, στὸ 17ο κεφάλαιο τοῦ κατὰ Ἰωάννην, ὑπὲρ τῆς ἑνότητος τῶν μαθητῶν.

Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἄμπελος

Ἰω 15, 1-8

Ἡ παραβολικὴ διδαχὴ τῆς ἀμπέλου καὶ τῶν κλημάτων στὸν ἀποχαιρετιστήριο λόγο τοῦ Κυρίου.

Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος

Μτ 26, 26-29

Ἡ σύσταση τῆς Θείας Εὐχαριστίας στὸ ὑπερῷον τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπως διασώζεται στὸ κατὰ Ματθαῖον.

Τὸ Πάτερ ἡμῶν

Μτ 6, 9-13

Ἑρμηνευτικὴ ἀνάγνωση τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς, τῆς προσευχῆς ποὺ μᾶς ἐδίδαξε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.

Οἱ Μακαρισμοί

Μτ 5, 1-12

Οἱ ἐννέα μακαρισμοὶ τῆς ἐπὶ τοῦ Ὄρους Ὁμιλίας ὡς προδιαγραφὴ τῆς νέας ἐν Χριστῷ ζωῆς.

Ἡ Κρίσις τοῦ Κόσμου

Μτ 25, 31-46

Ἡ ἐσχατολογικὴ ὁμιλία περὶ προβάτων καὶ ἐρίφων, καὶ τὸ κριτήριον τῆς τελικῆς κρίσεως.

Ἡ Μεταμόρφωσις στὸ Θαβώρ

Μτ 17, 1-9

Ἡ ἀποκάλυψις τῆς ἀκτίστου δόξης τοῦ Χριστοῦ στὸ ὄρος Θαβὼρ ἐνώπιον τῶν τριῶν μαθητῶν.

Ἡ Βάπτισις τοῦ Κυρίου

Μκ 1, 9-11

Ἡ βάπτισις τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὸν Ἰωάννη στὸν Ἰορδάνη καὶ ἡ φανέρωσις τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Ἡ Κάθοδος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Πρξ 2, 1-13

Ἡ Πεντηκοστή στὸ ὑπερῷον τῆς Σιών καὶ ἡ γέννησις τῆς Ἐκκλησίας μέσα ἀπὸ τὶς πύρινες γλῶσσες.

Ὁ Ὕμνος τῆς Ἀγάπης

Α' Κορ 13

Τὸ 13ο κεφάλαιο τῆς Α' πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς, ὁ παύλειος ὕμνος γιὰ τὴν ἀγάπη ὡς θεμέλιον τῆς Χριστιανικῆς ζωῆς.

Ὁ Καρπὸς τοῦ Πνεύματος

Γαλ 5, 22-23

Οἱ ἐννέα ὄψεις τοῦ καρποῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολὴ ὡς γνώρισμα τοῦ ἐν Χριστῷ ἀνθρώπου.

Ὁ Κενωτικὸς Ὕμνος

Φιλ 2, 5-11

Ὁ χριστολογικὸς ὕμνος τῆς πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολῆς, ἡ συγκλονιστικότερη ἴσως σύνοψις τοῦ μυστηρίου τῆς ἐνσαρκώσεως.

Ο 121ος Ψαλμός: η χαρά του προσκυνητή και η ειρήνη της Ιερουσαλήμ

Η ερμηνεία του 121ου Ψαλμού: οι Ωδές των Αναβαθμών, το «Εὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι» και η Ιερουσαλήμ ως τύπος της Εκκλησίας.

Ψαλμός 118: Ο Άμωμος και ο νόμος ως λύχνος

Η ερμηνεία του 118ου Ψαλμού ως ύμνου του θείου νόμου, που φωτίζει τη ζωή του πιστού από τον Όρθρο έως τη νεκρώσιμη ακολουθία.

Ψαλμός 103: Ο προοιμιακός ύμνος της δημιουργίας

Ο Ψαλμός 103, που διαβάζεται στην αρχή του Εσπερινού, υμνεί τη δημιουργία ως δοξολογία του Θεού και φανερώνει την ανακαίνιση του κόσμου διά του Πνεύματος.

Ο 102ος Ψαλμός: «Εὐλόγει, ἡ ψυχή μου, τὸν Κύριον» — το έλεος του Θεού και η αρχή της Λειτουργίας

Η ερμηνεία του 102ου Ψαλμού, του πρώτου αντιφώνου της Θείας Λειτουργίας, που καλεί την ψυχή σε ευγνωμοσύνη για το έλεος, την ίαση και την ανακαίνιση που χαρίζει ο Θεός.

«Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου» – Ο 90ός Ψαλμός και η προστασία του Θεού

Μία ερμηνεία του 90ού Ψαλμού, του ψαλμού της εμπιστοσύνης στη θεία προστασία, όπως διαβάζεται στην ορθόδοξη πνευματικότητα και λατρεία.

Ψαλμός 83: «Ως αγαπητά τα σκηνώματά σου» – η λαχτάρα για τον οίκο του Θεού

Μια ερμηνεία του 83ου Ψαλμού με επίκεντρο τον πόθο του πιστού για τον ναό του Θεού, την τυπολογική του σημασία και την εφαρμογή του στη χριστιανική ζωή.

«Ἀναστήτω ὁ Θεός» – ο αναστάσιμος ψαλμός του Πάσχα

Ο 67ος Ψαλμός, γνωστός ως ο αναστάσιμος ψαλμός, αποτελεί την προφητική προκήρυξη της Αναστάσεως του Χριστού και τη θριαμβευτική κραυγή της Εκκλησίας τη νύχτα του Πάσχα.

«Ἐλέησόν με, ὁ Θεός»: ο ψαλμός της μετανοίας στη ζωή της Εκκλησίας

Η ερμηνεία του 50ού Ψαλμού, της ύψιστης προσευχής μετανοίας, και η θέση του στη λατρεία και την πνευματική ζωή της Εκκλησίας.

Ο 33ος Ψαλμός: η διαρκής δοξολογία και το «γεύσασθε καὶ ἴδετε»

Μια ερμηνεία του 33ου Ψαλμού, όπου ο Δαβίδ υμνεί τον Θεό αδιάκοπα και καλεί τους πιστούς να γευτούν εμπειρικά την αγαθότητά Του.

«Κύριος ποιμαίνει με»: Ο Χριστός ως ποιμένας της ψυχής

Η χριστολογική ερμηνεία του 22ου Ψαλμού και η πνευματική του σημασία: ο Χριστός ποιμαίνει τον πιστό διά του Σταυρού, του Βαπτίσματος και της Ευχαριστίας.

Ο 8ος Ψαλμός: «Τί ἐστιν ἄνθρωπος;» — το μεγαλείο του Θεού και η τιμή του ανθρώπου

Μια ερμηνεία του 8ου Ψαλμού που αναδεικνύει το ερώτημα «Τί ἐστιν ἄνθρωπος;» και την τυπολογική του σημασία για τον Χριστό και τον άνθρωπο.

«Μακάριος ἀνήρ» — οι δύο δρόμοι και ο δίκαιος ως δένδρο πεφυτευμένο

Ο πρώτος Ψαλμός παρουσιάζει τον μακάριο άνθρωπο που εντρυφά στον νόμο του Κυρίου, προτυπώνοντας τον Χριστό ως το αληθινό δένδρο της ζωής και της μακαριότητας.

Ο πολύαθλος Ιώβ: το μυστήριο του πόνου του δικαίου και η υπομονή

Ο πολύαθλος Ιώβ απέναντι στις πιέσεις των φίλων και της συζύγου του: η υπομονή του δικαίου μέσα στη δοκιμασία και τι διδάσκει στη σύγχρονη κοινωνία.

Το Άσμα Ασμάτων στην ορθόδοξη παράδοση: Η πνευματική ερμηνεία του ερωτικού ποιήματος

Γιατί η Εκκλησία ερμηνεύει το ποιητικό βιβλίο του Σολομώντα αλληγορικά, βλέποντας τον Νυμφίο και τη Νύμφη ως εικόνες του Χριστού, της Εκκλησίας, της ψυχής και της Θεοτόκου.