Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ὑμνογράφος

Ὁ Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ὑμνογράφος γεννήθηκε στὴ Σικελία (περ. 816) καὶ ἀναγκάστηκε νὰ φύγει ἀπὸ τὶς ἀραβικὲς ἐπιδρομές. Ἔγινε μοναχὸς στὴ Θεσσαλονίκη καί, μὲ προτροπὴ τοῦ ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Δεκαπολίτου, ἐγκαταβίωσε στὴν Κωνσταντινούπολη, κοντὰ στὸν στουδιτικὸ κύκλο. Ταξιδεύοντας πρὸς τὴ Ρώμη αἰχμαλωτίστηκε ἀπὸ πειρατὲς καὶ κρατήθηκε χρόνια στὴν Κρήτη· κατὰ τὴν παράδοση ἐλευθερώθηκε ὕστερα ἀπὸ ἐμφάνιση τοῦ ἁγίου Νικολάου. Ἐπιστρέφοντας ἵδρυσε μονὴ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ διακόνησε ὡς σκευοφύλαξ. Ὑπῆρξε ὁ γονιμότερος ὑμνογράφος τῆς Ἐκκλησίας: συνέθεσε πλῆθος κανόνων γιὰ ἁγίους, ἐμπλούτισε τὸ Μηναῖο καὶ τὴν Παρακλητική, καὶ ὑπέγραφε τὰ θεοτοκία τῆς θ΄ ὠδῆς μὲ τὴν ἀκροστιχίδα «Ἰωσήφ». Ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 3 Ἀπριλίου.