Ἡ Σταύρωσις

Ἡ ὀρθόδοξη εἰκόνα τῆς Σταυρώσεως δὲν δείχνει ἕνα βασανισμένο, παραμορφωμένο σῶμα. Ὁ Χριστὸς εἰκονίζεται γαλήνιος, μὲ τὸ κεφάλι ἐλαφρὰ κεκλιμένο — ὄχι ἀπὸ ἥττα, ἀλλὰ ὡς ἑκούσια κατάθεση τῆς ζωῆς του. Εἶναι ὁ Βασιλεὺς ποὺ «βασιλεύει ἀπὸ τοῦ ξύλου»· ὁ Σταυρὸς δὲν εἶναι τὸ τέλος του ἀλλὰ ὁ θρόνος του.

Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ἡ Θεοτόκος καὶ ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς Ἰωάννης. Στὴ βάση τοῦ Σταυροῦ, μέσα σὲ ἕνα σκοτεινὸ σπήλαιο, ἕνα κρανίο: ὁ Γολγοθᾶς εἶναι «Κρανίου Τόπος», ὅπου κατὰ τὴν παράδοση ἐτάφη ὁ Ἀδάμ — καὶ τὸ αἷμα τοῦ νέου Ἀδὰμ κατεβαίνει νὰ λυτρώσει τὸν πρῶτο. Ἡ λεπτή, ἐπιμηκυμένη μορφὴ εἶναι ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Διονυσίου.