Ἅγιος Νικόλαος ὁ Καβάσιλας
Βίος
Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας Χαμαετὸς γεννήθηκε στὴ Θεσσαλονίκη περὶ τὸ 1322, γόνος τῆς ἐπιφανοῦς οἰκογενείας τῶν Καβασίλα. Ἔλαβε λαμπρὴ μόρφωση στὴ γενέτειρά του καὶ κατόπιν στὴν Κωνσταντινούπολη, σπουδάζοντας ῥητορική, φιλοσοφία, θετικὲς ἐπιστῆμες, νομικὰ καὶ θεολογία. Συνδέθηκε στενὰ μὲ τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό, τὸν ὁποῖο ἀκολούθησε καὶ ὅταν ἐκεῖνος ἀποσύρθηκε στὸν μοναχικὸ βίο.
Παρότι ὁρισμένες πηγὲς τὸν ἀναφέρουν ὡς ἀρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης — πιθανὴ σύγχυση μὲ τὸν θεῖο του Νεῖλο Καβάσιλα, ὁ ὁποῖος ὄντως κατέλαβε ἐκεῖνον τὸν θρόνο — ἡ ἐπικρατέστερη ἄποψη τῆς νεότερης ἔρευνας τὸν θέλει λαϊκὸ θεολόγο, ποὺ ἔζησε ὅμως μὲ βαθιὰ ἐκκλησιαστικὸ καὶ ἀσκητικὸ φρόνημα. Σὲ κάθε περίπτωση ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς πιὸ φωτεινὲς πνευματικὲς μορφὲς τῆς ὕστερης βυζαντινῆς περιόδου.
Στὶς θεολογικὲς ἔριδες τῆς ἐποχῆς του στάθηκε σταθερὸς ὑπερασπιστὴς τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καὶ τῆς ἡσυχαστικῆς παραδόσεως τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐνῶ ἀντιτάχθηκε στὶς ἑνωτικὲς πιέσεις τῆς Δύσεως. Ἡ θεολογία του δὲν εἶναι στοχαστικὴ ἀφαίρεση ἀλλὰ μυσταγωγία: ὁ ἄνθρωπος ἑνώνεται μὲ τὸν Χριστὸ μέσα ἀπὸ τὰ ἱερὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας.
Δύο ἔργα του παραμένουν ἕως σήμερα κλασικὰ κείμενα τῆς ὀρθόδοξης σακραμενταλιστικῆς καὶ μυστικῆς θεολογίας. Στὴν «Ἑρμηνεία τῆς Θείας Λειτουργίας» ἑρμηνεύει βῆμα πρὸς βῆμα τὴ λειτουργικὴ σύναξη ὡς πορεία πρὸς τὴν κοινωνία μὲ τὸν Θεό. Στὸ «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς», σὲ ἑπτὰ λόγους, δείχνει πῶς ἡ ἐν Χριστῷ ζωὴ θεμελιώνεται καὶ αὐξάνεται μέσα ἀπὸ τὸ Βάπτισμα, τὸ Χρῖσμα καὶ τὴ θεία Εὐχαριστία.
Ἐκοιμήθη μετὰ τὸ 1391. Ἡ τιμή του ὡς ἁγίου ἐπικυρώθηκε ἐπισήμως ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο κατὰ τὸν Κ΄ αἰώνα. Ἑορτάζεται στὶς 20 Ἰουνίου.