Οἱ Πατέρες καὶ Μητέρες τῆς ἐρήμου — Ἀββάδες τοῦ Γεροντικοῦ
Μὲ τὸν ὅρο «Πατέρες τῆς ἐρήμου» ἐννοοῦμε τὸ πλῆθος τῶν ἀσκητῶν καὶ ἀσκητριῶν ποὺ ἀπὸ τὸν Δ΄ αἰῶνα κατέφυγαν στὶς ἐρήμους τῆς Αἰγύπτου (Νιτρία, Κελλιά, Σκήτη), τῆς Παλαιστίνης καὶ τῆς Συρίας, ἀναζητῶντας τὴν ἡσυχία, τὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ τὴν κάθαρση τῆς καρδίας. Γύρω ἀπὸ μεγάλες μορφὲς ὅπως ὁ Μέγας Ἀντώνιος, ὁ ἀββᾶς Ἀρσένιος, ὁ ἀββᾶς Ποιμὴν καὶ ὁ ἀββᾶς Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος διαμορφώθηκε ἡ μοναστικὴ παράδοση τῆς Ἀνατολῆς.
Τὰ σύντομα, πυκνὰ σὲ νόημα ῥήματα καὶ τὰ περιστατικὰ ἀπὸ τὸν βίο τους συγκεντρώθηκαν στὰ Ἀποφθέγματα τῶν Πατέρων (τὸ λεγόμενο Γεροντικόν). Στὸν Κόμβο φιλοξενεῖται ἡ κατ’ ἀλφάβητον συλλογή — ὀργανωμένη μὲ βάση τὸ ὄνομα κάθε γέροντος — σὲ φωτογραφικὴ ἀναπαραγωγὴ (facsimile) τοῦ πρωτότυπου ἑλληνικοῦ κειμένου (Migne, Patrologia Graeca, τόμ. 65).